เฝือกและผ้าพันแผล
ความหมายของเฝือกและผ้าพันแผล
เฝือก คือ อุปกรณ์ที่ใช้ยึดหรือหุ้มอวัยวะที่แตกหัก เพื่อให้กลับคืนสภาพดีดังเดิม
ผ้าพันแผล คือ วัสดุที่ใช้หุ้มบาดแผล เพื่อป้องกันสิ่งสกปรกและเชื้อโรคไม่ให้เข้าสู่แผล
ในหลักการของอิสลาม สิ่งเหล่านี้ถือเป็นสิ่งจำเป็นที่ช่วยอำนวยความสะดวกและรักษาความปลอดภัยของร่างกาย จึงมีบทบัญญัติเฉพาะที่สอดคล้องกับหลักศาสนา
ข้อกำหนดเกี่ยวกับเฝือกและผ้าพันแผล
ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ ไม่ว่าจะเป็นแผลหรือกระดูกแตกหัก บางกรณีจำเป็นต้องใส่เฝือกหรือผ้าพันแผล และบางกรณีอาจไม่จำเป็น
หากถึงกรณีที่ จำเป็นต้องใส่เฝือกหรือผ้าพันแผล ในการอาบน้ำละหมาด จะต้องปฏิบัติดังนี้
- ล้างอวัยวะส่วนที่ไม่บาดเจ็บ ตามปกติ
- เช็ดบนเฝือกหรือผ้าพันแผลทั้งหมด
- ตะยัมมุมแทนการล้างอวัยวะที่บาดเจ็บ
(เนื่องจากเดิมอวัยวะส่วนนั้นต้องล้างในการอาบน้ำละหมาด แต่ไม่สามารถล้างได้)
หาก ไม่จำเป็นต้องใส่เฝือกหรือผ้าพันแผล แต่มีบาดแผลหรือกระดูกแตก
- เป็นวาญิบ (จำเป็น) ต้องล้างอวัยวะส่วนที่ดี
- และตะยัมมุมแทนการล้างส่วนที่เป็นแผล เมื่อไม่สามารถล้างได้
การตะยัมมุมเป็นวาญิบในทุกการอาบน้ำละหมาดฟัรฎู
แม้ว่าจะยังไม่มีหะดัษเกิดขึ้นก็ตาม
ส่วนการล้างอวัยวะอื่น ๆ นอกเหนือจากบริเวณบาดเจ็บนั้น ไม่เป็นวาญิบ เว้นแต่เมื่อมีหะดัษเกิดขึ้น
หลักฐานที่อนุญาตให้เช็ดเฝือก
มีรายงานจากญาบิร (ร.ฎ.) ว่า
“พวกเราออกเดินทางครั้งหนึ่ง มีชายคนหนึ่งถูกก้อนหินกระแทกศีรษะจนเกิดแผล
ต่อมาเขาฝันเปียก จึงถามเพื่อน ๆ ว่า
‘พวกท่านเห็นว่าฉันมีข้อผ่อนผันให้ตะยัมมุมหรือไม่?’
พวกเขาตอบว่า ‘เราไม่เห็นข้อผ่อนผันสำหรับท่าน เพราะท่านสามารถใช้น้ำได้’
เขาจึงอาบน้ำ และเสียชีวิต
เมื่อเรื่องนี้ถูกเล่าให้ท่านนบี ﷺ ทราบ ท่านกล่าวว่า
‘พวกเขาได้ฆ่าเขาแล้ว ขออัลลอฮ์ทรงลงโทษพวกเขาเถิด
หากไม่รู้ ทำไมไม่ถาม?
แท้จริงยารักษาความโง่คือการถาม
เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะตะยัมมุม
และใช้ผ้าพันแผลปิดแผล แล้วเช็ดบนผ้าพันแผลนั้น
และล้างร่างกายส่วนอื่น ๆ’ ”
ระยะเวลาการเช็ดเฝือกและผ้าพันแผล
การเช็ดเฝือกหรือผ้าพันแผล ไม่มีการกำหนดระยะเวลาตายตัว
สามารถเช็ดได้ตลอดระยะเวลาที่เหตุจำเป็นยังคงอยู่
เมื่อเหตุจำเป็นหมดไป เช่น
- แผลหาย
- กระดูกติดดีแล้ว
การเช็ดจะใช้ไม่ได้อีกต่อไป และเป็นวาญิบต้องกลับไปล้างตามปกติ
หากในขณะนั้นมีวุฎูอ์อยู่
→ การเช็ดใช้ไม่ได้ ต้องล้างอวัยวะที่เคยถูกเฝือกหรือผ้าพันแผล
หากไม่มีวุฎูอ์
→ ต้องอาบน้ำละหมาดใหม่
ข้อกำหนด (ฮุกุ่ม) เกี่ยวกับเฝือก
ในเรื่องเฝือก มีข้อกำหนดสำคัญดังนี้
- ไม่ว่าจะเป็นบาดแผลเล็กหรือใหญ่ ถือว่าเช็ดได้
- ยกเว้นกรณีที่เป็นบาดแผลใหญ่
หากการเช็ดไม่จำเป็น
เป็นวาญิบต้องล้างเฉพาะบริเวณที่เคยใส่เฝือกหรือผ้าพันแผล
ไม่จำเป็นต้องอาบน้ำใหม่ทั้งร่างกาย
กรณีที่ผู้ใส่เฝือกต้องอาบน้ำละหมาดใหม่
ผู้ที่ใส่เฝือก จำเป็นต้องอาบน้ำละหมาดใหม่ ในกรณีต่อไปนี้
- ใส่เฝือกในขณะที่ยังไม่ได้ทำความสะอาดอวัยวะ และไม่สามารถถอดเฝือกออกได้
- ใส่เฝือกบนอวัยวะที่ต้องตะยัมมุม เช่น ใบหน้า หรือมือทั้งสองข้าง
- เฝือกยาวเกินขอบเขตอวัยวะที่จำเป็นต้องปิด มากกว่าที่บาดแผลต้องการจริง
สรุปบทเฝือกและผ้าพันแผล
- ศาสนาอนุญาตให้เช็ดบนเฝือกและผ้าพันแผล เพื่อป้องกันอันตราย
- การเช็ดไม่มีการกำหนดเวลาแน่นอน
- ใช้ได้เฉพาะในกรณีจำเป็น
- เมื่อเหตุจำเป็นหมด ต้องกลับไปล้างอวัยวะตามปกติ
- หลักการทั้งหมดตั้งอยู่บนความเมตตาและการอำนวยความสะดวกแก่ผู้ศรัทธา
เสร็จสิ้นบทเรียนนี้แล้ว?
กลับไปดูบทเรียนทั้งหมดและเลือกบทถัดไปที่สนใจ