ศาสนา และ อิสลาม

ศาสนา

คือ ระเบียบอันศักดิ์สิทธิ์ที่บอกแนวทางให้มนุษย์เดินตาม เพื่อให้ไปถึงเป้าหมายของการถูกสร้างขึ้นมา กฎเกณฑ์หรือระเบียบที่มนุษย์สร้างขึ้นเองไม่ถือว่าเป็นศาสนา เช่นเดียวกับศาสนาที่ถูกบิดเบือนหรือเปลี่ยนแปลงจากสภาพดั้งเดิม ก็ไม่ถือว่าเป็นศาสนาที่แท้จริงเช่นกัน

ดังนั้น เมื่อกล่าวถึงคำว่า “ศาสนา” โดยไม่ระบุเพิ่มเติม หมายถึง ศาสนาที่เที่ยงแท้จากพระเจ้า เท่านั้น ส่วนศาสนาที่เท็จหรือถูกบิดเบือน จะถูกเรียกด้วยข้อจำกัดหรือเงื่อนไขพิเศษเท่านั้น

ศาสนาทั้งหมดที่มาจากอัลลอฮ์มีแหล่งกำเนิดเดียวกัน คือ เชิญชวนมนุษย์ให้ศรัทธาต่อพระองค์ และทำการอิบาดะห์ต่อพระองค์ เรื่องนี้ไม่ขึ้นอยู่กับกาลเวลา สถานที่ หรือประเพณีใด ๆ นักเผยแผ่อิลาฮีทุกยุคทุกสมัยต่างเห็นพ้องในหลักเดียวกันนี้

แต่เมื่อกาลเวลา สถานที่ และประเพณีของประชาชาติต่างกัน รูปแบบของการอิบาดะห์และการปฏิบัติทางสังคมจึงมีรายละเอียดต่างกันไปในแต่ละประชาชาติ

อิสลาม

คือ ชื่อของศาสนาทั้งหมดที่มาจากพระเจ้า และเป็นความหมายแท้จริงของคำว่า “ศาสนา” ที่ถูกประทานแก่บรรดาศาสดา ไม่ใช่เพียงเฉพาะศาสนาของท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลฯ) เท่านั้น

ในอัลกุรอาน ได้กล่าวว่าศาสนาของนบีนูห์ (อ.) ก็เป็น “อิสลาม” เช่นกัน ดังที่พระองค์ตรัสว่า:

“และฉันถูกสั่งให้เป็นหนึ่งในบรรดามุสลิมีน”
(ซูเราะฮ์ ยูนุส : 72)

และพระองค์ยังได้กล่าวถึงอิบรอฮีมและอิสมาอีล (อ.) ว่าเขาทั้งสองได้วิงวอนว่า:

“โอ้พระเจ้าของเรา โปรดทำให้เรามั่นคงในการมอบตนต่อพระองค์เถิด”

(อัลบะเกาะเราะฮ์ : 128)

อิสลาม คือ การมอบตนต่ออัลลอฮ์อย่างสมบูรณ์ ผู้ใดมอบตนภายนอกและภายในต่ออัลลอฮ์ ผู้นั้นถูกเรียกว่า “มุสลิม”

บรรดาศาสดาคือผู้ที่มอบตนต่ออัลลอฮ์อย่างที่สุด และพวกท่านคือมุสลิมกลุ่มแรกและแท้จริง

อัลลอฮ์ตรัสว่า:

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

“จงกล่าวเถิดว่า: แท้จริงการนมาซของฉัน การอิบาดะห์ของฉัน การมีชีวิตของฉัน และการตายของฉัน ล้วนเพื่ออัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก”
(อัลอันอาม : 162)

อิสลาม ไม่ใช่เพียงแค่ การละหมาด การถือศีลอด การทำฮัจญ์ การจ่ายซะกาต หรือการกล่าวชะฮาดะฮ์เท่านั้น สิ่งเหล่านี้คือส่วนสำคัญของอิสลาม

มีหะดีษที่ท่านอุมัร (ร.ฎ.) รายงานว่า ท่านนบีได้อธิบายศาสนาอิสลามที่สมบูรณ์เป็นองค์รวม เพื่อให้เห็นถึงความสำคัญของมัน